بررسي كمي و مصورسازي همكاري هاي بين سازماني در مدارك نمايه شده جمهوري اسلامي ايران در پايگاه استنادي اسكوپوس: از ديدگاه روابط دانشگاه- صنعت-دولت

هدف: مسئله اصلي پژوهش حاضر، اين است كه همكاري‌هاي بين‌سازماني دوجانبه و سه‌جانبه در مدارك علمي نمايه‌شده ايران در پايگاه استنادي اسكوپوس را براساس شاخص T(UIG)، به‌عنوان شاخص همكاري‌هاي دانشگاه-صنعت-دولت در نمونه مارپيچ سه‌گانه و شاخص‌هاي استنادي و موضوعي مورد تحليل قراردهد. روش‌شناسي: اين پژوهش از نوع كاربردي و با روشي علم‌سنجي انجام شده‌است. جامعه آماري اين پژوهش شامل مدارك علمي نمايه شده 367 سازمان عملي در جمهوري اسلامي ايران بين سال‌هاي 1997-2012 در پايگاه استنادي اسكوپوس مي‌باشد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان دادند كه ميانگين تعداد استنادها براي هر مدرك 7/2٪ درصد است ولي ميانگين استنادها براي مدارك داراي روابط دو جانبه 36/10٪ استناد است. بيشترين همكاري بين‌المللي به «پژوهشگاه دانش‌هاي بنيادي مركز تحقيقات فيزيك نظري و رياضيات»، مربوط است. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه الگوهاي همكاري بين بخشي در ايران ضعيف است اما توليد علم ايران در پايگاه استنادي اسكوپوس از وضعيت مطلوبي برخوردار بوده‌است.