عوامل موثر بر توسعه مثبت گرايي در مديران گروه هاي آموزشي در دانشگاه هاي كشور

امروزه مثبت گرايي يكي از عوامل مهم موفقيت سازماني است. مديران مثبت نگر انگيزه كاركنان خود را ارتقا بخشيده و با ارائه افقي روشنتر زمينه رشد و تعالي سازماني را فراهم مي نمايند. رفتار سازماني مثبت و رشد افكار مثبت، باعث افزايش عملكرد كاركنان، كارايي، بهبود بهره وري، رضايت خاطر، توسعه اقتصادي اجتماعي و بالا رفتن سطح رفاه مي شود، هدف اين مطالعه تعيين عوامل موثر بر توسعه مثبت گرايي در مديران گروههاي آموزشي در دانشگاه هاي كشور بود. مطالعه از نوع پيمايشي بوده. و جامعه پژوهش را مديران گروههاي آموزشي استان گيلان بعنوان مورد مطالعه تشكيل مي دادند. مشاركت كنندگان در اين پژوهش با استفاده از روش تمام شماري انتخاب شده و شامل 150 نفر از مديران گروه هاي آموزشي دانشگاههاي استان گيلان بودند. در ابتدا از طريق مرور ادبيات پژوهش 139 مولفه مثبت نگري استخراج و از طريق فرايند دلفي به 69 مولفه و در نهايت پس از تلفيق و حذف موارد تكراري 49 مولفه ي مستخرج در قالب 8 بعد تنظيم و پرسشنامه پژوهش مبتني بر آن تنظيم شد. سپس پرسشنامه در اختيار مديران آموزشي قرار گرفته پس از تكميل و گردآوري بر مبناي آزمون فريدمن و تحليل خوشه اي سلسله مراتبي (كلاستر) تحليل شدند. در نهايت هشت مولفه(اميد، تاب آوري، كيفيت زندگي، شادي، بخشش، خودكارآمدي، سرمايه روان شناختي، خوشبيني) شناسايي و از بين آنها به ترتيب شادي، خودكارآمدي و سرمايه روان شناختي در بين مولفه هاي ارائه شده داراي بيشترين اولويت و تاثير در مثبت گرايي مديران معرفي شدند.