پيامدهاي اقتصادي خشك شدن درياچه اروميه در روستاهاي غرب و شرق آن

در سال­ هاي اخير درياچه اروميه، بزرگ­ترين درياچه ايران با كاهش شديد آب مواجه گرديده كه اين امر نگراني‌هايي را به لحاظ پيامدهاي اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي در جوامع پيرامون به ويژه در مناطق روستايي ايجاد كرده است. هدف تحقيق حاضر، مقايسه پيامدهاي اقتصادي خشك شدن درياچه اروميه در سكونت گاه‌هاي روستايي غرب و شرق پيرامون درياچه است. نوع تحقيق از لحاظ هدف كاربردي، روش تحقيق (توصيفي- تحليلي)، براي جمع آوري اطلاعات از روش كتابخانه ­اي و ميداني (پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده) استفاده گرديد و جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از آمار توصيفي (ميانگين، واريانس و انحراف معيار) و آمار استنباطي (آزمون t دو گروهي، رگرسيون و كروسكال­واليس) استفاده شده است. قلمرو مكاني اين تحقيق از شرق درياچه شهرستان­ هاي آذرشهر و عجب‌شير و از غرب درياچه شهرستان مياندوآب بوده است. در سرشماري سال 1390 مركز آمار ايران، شهرستان آذرشهر داراي 31.828 خانوار، شهرستان عجب­شير داراي 18.097 خانوار و شهرستان مياندوآب داراي 73.423 خانوار بوده است كه تعداد 93 خانوار از شهرستان آذرشهر، 87 خانوار از شهرستان عجب‌شير و 220 خانوار از شهرستان مياندوآب از طريق فرمول كوكران و بر اساس نمونه‌گيري تصادفي ساده براي انجام تحقيق انتخاب شدند. يافته ­هاي تحقيق نشان داد كاهش سطح آب درياچه اروميه، كاهش فرصت‌هاي شغلي در بخش كشاورزي و غيركشاورزي، كاهش درآمدهاي متنوع و پايدار، كاهش زمينه‌هاي اشتغال و سرمايه­ گذاري را در سكونت گاه‌هاي روستايي به دنبال داشته است؛ تأثيرات اقتصادي در سكونت گاه ­هاي روستايي شرق درياچه (عجب­شير و آذرشهر) بيش از سكونت گاه‌ هاي روستايي غربي(مياندوآب) بوده است.