نقش كسب وكارهاي كوچك خانگي در كاهش فقر خانوارهاي روستايي شهرستان مهران

تحقيق حاضر با هدف بررسي نقش كسب و كارهاي كوچك خانگي در كاهش فقر خانوارهاي روستايي شهرستان مهران انجام شد. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از نظر نحوه جمع ­آوري داده­ ها از نوع علي- ارتباطي و از طريق پيمايشي انجام گرفت. جامعه آماري آن تمامي خانوارهاي روستايي شهرستان مهران به تعداد 816 خانوار بود كه در زمينه كسب و كارهاي خانگي فعاليت داشتند. براي تهيه نمونه ­ي 260 نفري از اين جامعه آماري از روش نمونه­ گيري طبقه اي با انتساب متناسب استفاده شد. ابزار گردآوري داده ­ها در اين تحقيق پرسشنامه بود. براي تأمين روايي ابزار تحقيق، از پانل متخصصان استفاده شد. به منظور تعيين پايايي، با انجام آزمون مقدماتي از نمونه­اي 30 نفري از مجريان كسب و كارهايي خانگي شهرستان دهلران (جامعه مشابه)، مقدار ضريب آلفاي كرونباخ در دامنه 0/75 تا 0/90 به دست آمد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از روش­ هاي آمار توصيفي و استنباطي و نرم­افزار SPSS18 صورت گرفت. يافته­ ها نشان داد كه بين كاركردهاي آزادي و استقلال عمل بيشتر كسب و كارهاي خانگي، پايين ­بودن هزينه راه­اندازي كسب و كارهاي خانگي، تناسب با ويژگي­ هاي جسمي افراد معلول و كم­ توان، موفقيت بيشتر جسمي افراد معلول و كم ­توان در انجام كسب و كار خانگي، تناسب با اقشار مختلف كسب و كارهاي خانگي، عدم نياز به مجوز كسب و كارهاي خانگي و كاهش فقر خانوارهاي روستايي رابطه مثبت و معني ­داري وجود دارد. همچنين، كاركردهاي تناسب با اقشار مختلف، پايين ­بودن هزينه راه ­اندازي كسب و كارهاي خانگي و عدم نياز به مجوز كسب و كارهاي خانگي، 65 درصد از تغييرات متغير وابسته كاهش فقر خانوارهاي روستايي را تبيين نمود.