منابع و مباني نظري بداء و عدم مغايرت آن با علم و قضا و قدر الهي در مكتب تشيع

The Sources and Theoretical Foundations of Beda and Its Accordance with Divine Knowledge and Predestination in Shiism

بداء آموزه‌اي است كه در مكتب انبياء پيشين بوده، اما در مكتب اسلام باز توليد و برجسته شده است و منافاتي با علم پيشين الهي و قضا و قدر ندارد؛ زيرا علم به تغيير، غير از تغيير در علم است. يگانه منبع بداء، نصوص ديني است؛ هرچند عقل مي‌تواند حقانيت آن را درك و اثبات كند. بداء مبنايي دارد كه مستخرج از همين منابع ديني است كه عبارتند از: علم و قدرت مطلق الهي، حدوث اراده و مشيت الهي، جمع بين توحيد افعالي و مختار بودن انسان، مراحل مختلف تحقق خارجي حوادث جهان، منحصر نبودن نظام حكيمانه در يك نظام خاص، لزوم امتحان الهي و برقراري تعادل بين خوف و رجا. بداء، اصلي است كه تنها در بخشي از مقدرات رخ مي‌دهد و در عالم كون و فساد و لوح محو و اثبات و در اوامر امتحانيه است. اين مقاله با استفاده از روش توصيفي و تحليلي به بررسي منابع و مباني نظري بداء از ديدگاه تشيع مي‌پردازد.

فاقد چكيده