مقايسه تطبيقي مراحل صعود و نزول عرفاني در انديشه افلوطين و سهروردي

Stages in Thoughts of Plato and Suhrawardi

مسئله هبوط انسان از عالم عليا به عالم سفلي و آرزوي بشر براي بازگشت به عالمي كه در عهد ازلي بدان تعلق داشته است، از اساسي‌ترين مباحث فلسفي ـ عرفاني در آثار بسياري از فيلسوفان الهي است. با مطالعه آثار فلسفي ـ عرفاني ملاحظه مي‌گردد كه برداشت‌هاي گوناگوني در سير مراحل نزول و سقوط، متناسب با انديشه و نوع برداشت آنان مورد اشاره قرار گرفته است.جهت آشنائي با تمايز‌ها و تفاوت‌هاي اين موضوع عرفاني در دو حوزه جغرافيائي شرق و غرب، دو شخصيت به‌نام و مطرح عرفاني يعني افلوطين به‌عنوان پدر عرفان غربي، و شيخ شهاب‌الدين سهروردي بنيان‌گذار مكتب اشراقي در شرق مورد بررسي تطبيقي قرار گرفته‌اند. علي‌رغم تشابه‌هاي انديشه‌اي در مراحل سير و سلوك، مهم‌ترين تمايز را مي‌توان در استناد عرفان افلوطين بر انگاره‌هاي عقلي و عدم ابتنا بر دين دانست و در مقابل عرفان سهروردي را عرفاني مبتني بر دين و متأثر از آموزه‌هاي وحياني قلمداد نمود

فاقد چكيده