توزيع درآمد گردشگري روستايي بين بخش هاي كليدي اقتصاد

Distribution of Rural Tourism Income between Key Sectors of the Economy

گردشگري روستايي به عنوان فرآيندي در توسعه روستايي محسوب مي‌شود كه با ايجاد فعاليت‌هاي مكمل كشاورزي زمينه توسعه اقتصادي را از طريق بالا بردن توان درآمدزايي، اشتغال زايي و در نتيجه معيشت پايدار فراهم مي‌آورد. در اين راستا هدف اين مقاله بررسي اثرات توزيع درآمدي گردشگري روستايي به تفكيك بخش‌هاي مختلف اقتصادي است. براي اين منظور از ماتريس حسابداري اجتماعي سال 1385 و تحليل ضرايب فزاينده منتج از اين ماتريس استفاده شده است. از مزيت‌هاي استفاده از اين روش، امكان مطالعه اثرات توزيع درآمدي خانوارهاي روستايي به تفكيك بخش‌ها است. اين مدل با توجه به در نظر گرفتن كليت اقتصاد تمام اثرات مستقيم و غير‌مستقيم بين بخش‌هاي اقتصادي و اجتماعي را در بر مي‌گيرد. نتايج نشان مي‌دهد كه توسعه زير‌بخش‌هاي گردشگري روستايي اثرات مثبت بر توزيع درآمد خانوار‌هاي روستايي دارد.‌

Rural tourism is considered as a process of rural development that by creating complementary agricultural activities, provides economic development through raising the ability to generate income, create jobs, and consequently, sustainable livelihoods. In this regard, the purpose of this paper is to examine the effects of rural tourism income distribution in different economic sectors. For this purpose, the social accounting matrix (SAM) of 2006 and the multipliers analysis resulting from this matrix have been used. The advantages of using this method are the possibility of study the effects of income distribution of rural households by sections. By taking into account the totality of the economy, this model encompasses all direct and indirect effects on economic and social sectors. The results show that the development of rural tourism sub-sectors has a positive effect on the distribution of rural household income.