جهت‌گيري فرهنگي در قشربندي سنّي

در اين مقاله به معرفي گروه‌بندي‌هاي سنّي به‌عنوان يكي از منابع جديد نابرابري و قشربندي اجتماعي و چگونگي تفاوت در جهت‌گيري‌هاي فرهنگي حاصل از آن پرداخته مي‌شود. هدف اصلي اين مقاله بررسي چگونگي تفاوت و يا تضاد ارزشي و نگرشي در گروه‌بندي‌هاي فوق‌الذكر است. براي نيل بدين هدف از روش فراتحليل كيفي مطالعات پيشين استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه فرض وجود شكاف و جدايي ارزشي بين جواني و بزرگسالي قابل ترديد است. اما علي‌رغم شباهت در فرض‌هاي بنيادي و ارزش‌هاي هدف و غايي قشربندي سنّي، راه‌هاي رسيدن بدين ارزش‌ها و جهت‌گيري‌هاي ابزاري آن‌ها متنوع شده و از يكديگر فاصله گرفته است. در واقع مي‌توان اين‌طور ادعا نمود كه بعضي از تحولات ساختاري ظاهراً به دليل وسعت فراگيري، همه اقشار سنّي و گروه‌هاي اجتماعي را در حوزه‌هاي ارزشي تحت تأثير خود قرار داده و برخي ديگر تنها در محدوده كوچك‌تر و در رابطه با گروه‌هاي خاص منشأ اثر بوده است و در اين حيطه نيز تنها تفاوت در راه و روش‌، موجب تمايزات فرهنگي قابل رؤيت در گروه‌هاي سنّي شده است.

فاقد چكيده مي باشد