رابطه كيفيت زندگي كاري و خودكارآمدي با اشتياق به مدرسه در بين دانش‌آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه كيفيت زندگي كاري در مدرسه و خودكارآمدي با اشتياق به مدرسه در بين دانش‌آموزان دختر انجام شد. اين پژوهش از نوع توصيفي-همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان دختر مقطع راهنمايي شهر اردبيل در سال تحصيلي 1392-1391 مي‌باشد. نمونه پژوهش شامل 360 دانش‌آموز مي‌باشد كه با توجه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي از ميان دانش‌آموزان مدارس ناحيه 1 و 2 شهر اردبيل انتخاب شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه‌هاي كيفيت زندگي كاري در مدرسه ويليامز و باتن (1981)، خودكارآمدي موريس (2001) و اشتياق به مدرسه فردريك، بلوم و پاريس (2004) استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات، از روش‌هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيري استفاده شد. نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه كيفيت زندگي كاري در مدرسه و خودكارآمدي با اشتياق به مدرسه دانش‌آموزان رابطه معناداري دارد. نتايج تحليل رگرسيون چندمتغيري نشان داد كه كيفيت زندگي كاري در مدرسه و خودكارآمدي توان پيش‌بيني اشتياق به مدرسه دانش‌آموزان را داراست. اين نتيجه تلويحات مهمي در زمينه آموزش و ارتقاي بهداشت رواني دانش‌آموزان دارد.