روش‌شناسي رويكرد امام علي(ع) در طرح گفتمان غدير خم

واقعه غديرخم مورد تاييد كامل منابع شيعه و بسياري از منابع اهل سنت است. پس از ماجراي سقيفه اين امر الهي مورد چالش و بي‌توجهي واقع گرديد. با توجه به حاكميت فضاي خفقان‌آميز، از آن پس مسئوليت ابلاغ غدير و نشر آگاهي در مورد جايگاه امامت بر دوش امام علي عليه السلام قرار گرفت. اين مقاله درصدد است تا چگونگي پرداختن حضرت به موضوع غدير و شيوه ورود ايشان به اين موضوع و پرسش‌هاي پيراموني آن پاسخ دهد. يافته‌هاي پژوهش بيانگر اهميت غدير از نظر امام عليه السلام است و اينكه آن حضرت آگاهي‌بخشي به اقشار مختلف را در خصوص اين موضوع ضرورتي انكارناپذير دانسته و براي اطمينان آنان از استدلال‌هاي مختلف استفاده نمود. طرح گفتمان اسلام در ماجراي غدير توسط آن حضرت در اشكال گوناگون و بر پايه احقاق حق خود مطرح و پيگيري گرديد. ثبات قدم در پيگيري اين حق الهي به روش‌هاي گوناگون انجام پذيرفت. از رحلت پيامبر| تا خلافت امام با توجه به فضاي بسته موجود بيشتر فعاليتشان در اندك فرصت‌هاي ممكن در شكل طرح موضوع غدير و يادآوري آن به خلفا و برخي از خواص بود. پس از آن با آغاز خلافت چندساله ايشان و امكان دسترسي آزاد به اقشاري از جامعه، حضرت براي آگاهي نومسلمانان و نسل جديد و يادآوري به سابقان بارها غدير را در محافل عمومي و با گواهي شاهدان در غدير مطرح نمود.