ﺷﯿﺦ اﺑﻮاﻟﻌﺒﺎس ﻗﺼﺎب آﻣﻠﯽ

شمال اﯾﺮان در ﻣﻘﺎم ﺳﻨﺠﺶ ﺑﺎ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺷﺮﻗﯽ و ﻣﺮﮐﺰي ﺑﻪ ﻋﻠﺖّ وﯾﮋگي هاي اﻗﻠﯿﻤـﯽ و اﺟﺘﻤـﺎﻋﯽ و ﺣﻔـﻆ ارﺗﺒﺎط ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺑﺎ اﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻟﯿﺪن ﮔﺎه ﺗﻌﺪاد اﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎري از ﻋﺮﻓﺎي ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺑـﻮده اﺳـﺖ . ﺷـﯿﺦ اﺑﻮاﻟﻌﺒﺎس ﻗﺼﺎب آﻣﻠﯽ، ﯾﮑﯽ از ﻧﻮاﺑﻎ ﻋﺮﻓﺎن ﺷﻤﺎل اﯾﺮان در ﻗﺮن ﭼﻬﺎرم ﻫﺠﺮي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﻤـﺖ اﯾـﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن در اﻗﻮال او اﻧﻌﮑﺎس ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎم، ﺳﺮا و ﺧﺎﻧﻘﺎه ﺷﯿﺦ در ﻗﺮن ﭼﻬﺎرم، ﺷﻬﺮﺗﯽ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد، از اﺑﻮاﻟﻌﺒﺎس ﻗﺼﺎب در ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ، ﺑﺴﯿﺎر اﻧﺪك و ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﻧﺎم ﺑﺮده ﺷﺪه ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﻗﻀﺎوت درﺑـﺎره اﺣﻮال و اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎي وي را دﺷﻮار ﮐﺮده اﺳﺖ. در اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ در ﺗﺬﮐﺮه ﻫﺎ و دﯾﮕﺮ آﺛﺎر ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ، ﭼﻮن ﮐﺸﻒ اﻟﻤﺤﺠﻮب، ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺼﻮﻓﯿﻪ، اﺳﺮاراﻟﺘﻮﺣّﯿﺪ، ﺗـﺬﮐﺮه اﻻوﻟﯿـﺎء و ...، اﻃﻼّﻋـﺎﺗﯽ درﺑـﺎره ﻧـﺎم و ﻧﺴـﺐ، ﻣﻼﻗﺎﺗﻬﺎ، ﻣﺮﯾﺪان، ﮐﺮاﻣﺎت، ﺳﺨﻨﺎن او و ارﺗﺒﺎط ﺷﯿﺦ ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﺧﺴﺮواﻧﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ داده ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑـﺪﯾﻦگوﻧﻪ، ﭼﻬﺮه او ﺗﺎ اﻧﺪازه اي ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ.