نقش ميانجي تعهد سازماني در تاثير هوش هيجاني بر آمادگي سازماني جهت تغيير

سازمان‌هاي متعددي با ضرورت تغيير مواجه‌اند. سازمان‌هاي دولتي، غيردولتي، انتفاعي و غير انتفاعي، همگي با تغييرات شگرفي مواجه‌اند كه ذينفعان گوناگون آن‌ها، انتظار آن را دارند. تحقيق حاضر با هدف بررسي تاثير هوش هيجاني و تعهد سازماني بر آمادگي سازماني براي تغيير انجام گرفته است. لذا از نظر هدف، يك تحقيق كاربردي و از نظر روش گردآوري داده‌ها از نوع پيمايشي و از نظر روش تحليل داده‌ها از نوع تحليل رگرسيون مي‌باشد. پس از مطالعه پيشينه موضوع و بررسي الگوهاي موجود در مورد موضوع و شكل گيري چهارچوب نظري، متغيرهاي مهم تحقيق شناسايي و مدل مفهومي و فرضيات تحقيق مشخص گرديد. براي اندازه گيري متغيرها از پرسش نامه محقق ساخته استفاده گرديد؛ كه روايي محتواي آن توسط خبرگان تاييد شد. و ضريب آلفاي كرونباخ آن نيز بيش از 0. 8 به دست آمد. پرسش نامه در بين 132 نفر از كاركنان سازمان تامين اجتماعي شهر تهران، كه با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب گرديده بودند، توزيع گرديد. نتيجه آزمون فرضيات تحقيق به كمك مدل سازي معادلات ساختاري نشان داد كه مولفه هاي هوش هيجاني بر تعهد سازماني كاركنان تاثير دارند و تعهد سازماني كاركنان نيز بر آمادگي سازماني براي تغيير تاثير معنادار دارند. همچنين تعهد سازماني در ارتباط بين مولفه هاي هوش عاطفي و آمادگي سازماني براي تغيير به عنوان متغير ميانجي عمل مي‌كند. لذا تاثير غير مستقيم هوش هيجاني بر آمادگي سازماني براي تغيير تاييد شد. در پايان براي بهبود تاثيرگذاري عوامل موثر بر آمادگي سازمان براي تغيير، پيشنهاداتي ارائه شده است.