مقايسه دو شيوه تمرين درماني بر قدرت عضلاني، دامنه حركتي مفاصل، توان هوازي و تعادل در زنان مبتلا به اسكلروز متعدد

زمينه و هدف: هدف از تحقيق حاضر مقايسه دو شيوه تمرين ورزشي بر قدرت عضلاني، دامنه حركتي مفصل و آمادگي هوازي و تعادل زنان مبتلا به اسكلروز متعدد بود. روش بررسي: در اين تحقيق نيمه تجربي، تعداد 30 نفر داوطلب زن مبتلا به بيماري اسكلروز متعدد در سه گروه 10 نفره شامل گروه تمرين هوازي مقاومتي (سن 5.12±34.0، درجه ناتواني جسماني 1.55±3.90)، گروه تمرين هوازي مقاومتي تعادلي (سن 5.86±33.80، درجه ناتواني جسماني 1.37±3.80) و كنترل (سن 5.66 ±33.40، درجه ناتواني جسماني 1.46± 3.95) شركت كردند. قدرت عضلاني، دامنه حركتي مفاصل، آمادگي هوازي و تعادل آزمودني‌ها قبل و بعد از دوره تمريني در همه گروه‌ها سنجيده شد. از آزمون t وابسته و آزمون تحليل كوواريانس تك متغيره براي تجزيه و تحليل يافته‌ها در سطح معني‌داري 0.05 α استفاده شد.  يافته‌ها: در مقايسه با پيش‌آزمون، تمرينات هوازي مقاومتي موجب افزايش قدرت عضلات جلو (0.05=p) و پشت ران (0.01=p) و تعداد نشست و برخاست (0.01=p) شدند. همچنين تمرينات هوازي مقاومتي تعادلي، موجب افزايش دامنه حركتي زانو (0.04=p) و ران (0.05=p) گرديد. ليكن بين دو شيوه تمرين ورزشي، تفاوت معني‌داري وجود نداشت (0.05 p). نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد تمرينات ورزشي هوازي مقاومتي و هوازي مقاومتي تعادلي تأثير مشابهي در بهبود قدرت عضلاني و دامنه حركتي مفاصل در بيماران مبتلا به اسكلروز متعدد دارند.