عناصر انسجام متني در سوره نوح

Cohesive Devices in the Surah of Noah

يكي از مباحث زبان‌شناسي نقش‌گرا، نظريه انسجام متني است. اين نظريه عواملي كه اجزاء تشكيل‌دهنده متن را به هم مرتبط مي‌سازد و سبب انسجام و هماهنگي آن مي‌شود، بررسي مي‌كند. الگوي اين نظريه را هليدي و حسن (1976) ارائه دادند. آن‌ها عوامل انسجام متني را به سه دسته تقسيم كردند: عامل واژگاني، عامل دستوري، عامل پيوندي. هر يك از اين عوامل خود به چند قسمت تقسيم مي‌شوند كه وجود آن‌ها در يك متن، آن متن را منسجم و اجزاء تشكيل دهنده آن را با هم مرتبط مي‌كند. در مقاله حاضر سعي بر اين شده است تا با استفاده از روش توصيفي- تحليلي عوامل انسجام متني در سوره نوح بررسي شود. ابزارهاي آفريننده انسجام متني در سوره نوح به سه دسته تقسيم مي‌شوند: اول، عامل واژگاني كه در اين سوره شامل تكرار و باهم‌آيي است، كه هر يك از اين دو خود چندين زير مجموعه را در بر مي‌گيرند. دوم، عامل دستوري، اين عامل به سه صورت ارجاع، جايگزيني و حذف در انسجام متني سوره مؤثر شده است. سوم، عامل پيوندي كه در دو نوع ارتباط اضافي و ارتباط زماني در سوره يافت مي‌شود. در بين اين عوامل به ترتيب عامل واژگاني سپس عامل دستوري و در پايان عامل پيوندي از بيشترين بسامد در سوره برخوردار هستند و بيشترين تأثير را در منسجم ساختن سوره نوح بر عهده دارند.

Theory of text cohesion is one of the topics of functionalist linguistics. This theory surveys cohesion devices. Halliday and Hasan offered the pattern of this theory, and divided cohesion devices into three parts: Lexical, Grammatical, conjunctive. Each of these devices can be divided into several parts. Their presence in text Causes cohesion and Relevance of its Components. This paper tries by using descriptive and analytical methods to study the cohesion of the Noah's chapter. Devices cohesion in the Noah's chapter are three sections, First: lexical, this device include repetition and collocation. Second: Grammatical, This device has been used as a reference and substitution and ellipsis. Third: conjunctive that has been used in two types Additive and Temporal. Lexical device has maximum Frequency in Noah's chapter then Grammatical and at the end conjunctive.