بررسي اثر كشش ‌سطحي بين دو فاز در فرآيند گوگردزدايي اكسايشي به ‌كمك امواج مافوق صوت

گوگردزدايي اكسايشي به كمك امواج مافوق صوت يكي از روش‌هاي جديد است كه در سال‌هاي اخير به منظور حذف تركيبات گوگردي از برش‌هاي مختلف نفتي مورد توجه قرار گرفته است. در اين فرآيند، تركيبات گوگردي ابتدا در يك سيستم اكسيداسيون مناسب در حضور امواج مافوق صوت اكسيد مي‌شوند. در مرحله بعد تركيبات گوگردي اكسيد شده به كمك يك حلال مناسب استخراج مي‌گردند. در اين مطالعه، براي اولين بار اثر كشش‌سطحي بين دو فاز آبي و آلي در روش گوگردزدايي اكسايشي از سوخت ديزل به كمك امواج مافوق صوت در سيستم اكسيداسيون فرميك اسيد آب اكسيژنه مورد بررسي قرار گرفت. در اين راستا از سه نوع عامل كاهش‌دهنده كشش بين‌سطحي آنيوني، كاتيوني و غيريوني بهره گرفته شد. نتايج نشان داد كه به هنگام استفاده از سورفكتانت‌هاي سديم‌دو‌دسيل‌سولفات به‌عنوان ماده فعال‌سطحي آنيوني و ستيل‌تري‌متيل‌آمونيوم‌بروميد به‌عنوان ماده فعال‌سطحي كاتيوني ميزان بازدهي گوگردزدايي بعد از اكسايش و استخراج با حلال به‌ترتيب برابر 82.65 و 83.1% مي‌باشد. اين درحالي است كه در غياب سورفكتانت ميزان بازدهي گوگردزدايي برابر 81.61% بعد از اكسايش و استخراج در شرايط مشابه خواهد بود. همچنين حضور سورفكتانت Span-60 ميزان بازدهي گوگردزدايي را بعد از مرحله استخراج به 78.65% كاهش داد در حالي كه ميزان حذف تركيبات گوگردي صرفا در مرحله اكسايش در حضور سورفكتانت Span-60 در مقايسه با عدم حضور آن، حدود 3% افزايش يافت. افزودن مواد فعال‌سطحي مي‌تواند از طريق كاهش كشش سطحي دو فاز آبي و هيدروكربني موجب بهبود عملكرد مرحله اكسايش و از طرفي باعث ايجاد اختلال در عملكرد استخراج در فرآيند گوگردزدايي اكسايشي به كمك امواج مافوق صوت ‌گردد.