تحليل مفهومي اصطلاح «ظهور صغري» با رويكرد نقد آراء مطروحه

اين مقاله به نقد و بررسي اصطلاح نو ظهور «ظهور صغري» مي‌پردازد. چنان‌چه خواهد آمد اين اصطلاح صرف‌نظر از اشكال ادبي آن، يك برداشت شخصي و ذوقي است كه در احاديث پيشوايان معصوم نمي‌توان براي آن شاهدي يافت. به علاوه اين برداشت و به طور كلي اين نوع نگاه به مباحث مهدويت مي‌تواند آسيب‌زا هم باشد چنان‌كه تاريخ و تجربه آن را به اثبات مي‌رساند. ما بر آنيم كه با تكيه بر مستندات روايي، معنايي قابل قبول از اين اصطلاح ارائه دهيم. اين معني «ظهور محدود و نافراگير امام مهدي(عج)پس از خروج سفياني و نداي آسماني» است كه به منظور فراهم آوردن مقدمات ظهور فراگير و عمومي و به اصطلاح «ظهور اكبر» صورت مي‌پذيرد. روش گردآوري داده‌ها در اين نوشته كتابخانه‌اي و روش تحقيق در آن توصيفي _ تحليلي است