چالش‌هاي جامعه‌شناختي فرهنگ مهدويت فراروي آينده نظام تمدن اسلامي

مهدويت، به عنوان عقيده و آرمان بسياري از مسلمانان، قرن‌ها است كه توسط بزرگان و عالمان، تبليغ و هدايت شده است. رويكرد جدي اين انديشه، زمينه‌سازي جهت تحقق جامعه عبوديت محور به رهبري انساني معصوم است كه مديريت آينده جهان و انسان را با توجه به احاطه نسبت به جهان و هستي در دست ‌گيرد. طولاني شدن غيبت و تنوع در برداشت از آن، محل چالش‌ها، آراء و نظرات گوناگون و گاه متعارض با يكديگر شده و با گذشت زماني نزديك به دوازده قرن، در سطوح مختلف جامعه بر ابهام بيشتر اين آموزه افزوده شود. اين گستره زماني و فهم متنوع موضوعي، نه‌تنها باعث درك متفاوتي نسبت به اين آموزه را پديد آورده، بلكه موجب تنش در لايه‌هاي مختلف فرهنگي جامعه اسلامي_ كه مدعي جهاني بودن آموزه‌هاي اسلامي است_ نيز شده است. اين مقاله با نگاه كل‌نگر و روش تحليلي به كمك استقراء و استناد به دادهاي فرهنگي_ اجتماعي تلاش دارد تا با توجه به بعد اجتماعي فرهنگ به اين سوال پاسخ دهد كه چه چالش‌هايي جهت تحقق فرهنگ مهدوي در سطوح مختلف اجتماعي وجود دارد. نبود مرامنامه، ضعف در ظرفيت‌سنجي، تجميع نشدن توانمندي‌ها، ضعف در كارآمدي و بحران در هم‌گرايي و هم‌افزايي اجتماعي مهم‌ترين عوامل ركود و افول در حوزه فرهنگ مهدويت هستند كه زمينه‌را براي نا اميدي اجتماعي در نجات بخشي اين آموزه فراهم كرده‌اند