پيامد آلودگي كادميم بر بخش ‌هاي اندازه دانه‌اي كربن آلي در خاك ‌هاي همدان و لاهيجان تيمار شده با گاه گندم

آلودگي خاك به فلزهايي مانند كادميم با كاهش كاركرد ريزجانداران مي‌تواند كربن‌اندوزي در خاك را دگرگون سازد. مانده‌هاي گياهي پس از افزوده شدن به خاك، به ريخت مواد آلي دانه‌اي آزاد بوده كه با گذشت زمان به كمك ريزجانداران خاك با رس‌ها پوشيده شده و در پايان به ريخت‌ هم تافته‌هاي آليكاني در مي‌آيند. در اين پژوهش پيامد كاربرد كادميم در دو سطح (صفر و 10 ميلي‌گرم بر كيلوگرم) و گذشت زمان در 4 سطح (1روز، 1، 3 و 5 ماه) بر بخش‌هاي اندازه دانه‌اي كربن آلي دو خاك همدان و شمال كه با 5 درصد كاه گندم تيمار شده‌اند، در سه تكرار آزمون شد. بخش‌ هم‌اندازه شن و بخش هم‌اندازه سيلت+رس مواد آلي خاك‌ها در زمان هاي ياد شده به روش‌ بخش‌بندي اندازه دانه‌اي جدا شده و كربن آلي آنها به روش اكسيداسيون تر اندازه‌گيري شد. براي خاك همدان، بيشترين كربن آلي خاك در بخش شن به اندازه 12/14 ‌گرم بر كيلوگرم خاك (40 درصد)، و در خاك لاهيجان با بافتي ريزتر در بخش سيلت+رس خاك، به اندازه 80/15 ‌گرم بر كيلوگرم خاك (32 درصد) در روز نخست آزمايش بود. تندي كاهش كربن آلي با گذشت زمان در خاك همدان بيشتر از آن در خاك لاهيجان بود. آلودگي خاك به كادميم از تندي فروزينگي و تجزيه كربن آلي در هر دو خاك كاست و مايه نگهداري كربن آلي بويژه در خاك لاهيجان شد كه اين مي تواند وابسته به رس فراوان‌تر و بالاتر بودن زيست فراهمي و فاكتور آلودگي كادميم در اين خاك باشد.