رتبه بندي روستاهاي بخش مركزي شهرستان كرمانشاه بر مبناي درجه توسعه يافتگي با استفاده از روش تاكسونومي عددي

توجه به روستا و روستانشيني در جهان از اهميت بالايي برخوردار است. زيرا اين نوع از سكونتگاه هاي بشري به عنوان اجتماعات پايه، نقش اساسي در شكل گيري و شكوفايي جوامع و تمدن ها داشته اند. استان كرمانشاه نيز با برخورداري از روستاهاي متعدد و نقش آنها در تحولات اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي در طول زمان و حال حاضر نيازمند بررسي و توجه اساسي مي باشد. هدف از انجام اين پژوهش رتبه بندي درجه توسعه يافتگي روستاهاي بخش مركزي(بالا دربند، ميان دربند، قره سو و درود فرامان) شهرستان كرمانشاه با استفاده از روش تاكسونومي عددي مي باشد. براي محاسبه توسعه يافتگي روستاهاي بخش مركزي از شاخص هاي محيطي، اجتماعي- جمعيتي، اقتصادي و شاخص هاي كالبدي- فضايي (زيربنايي و رو بنايي) استفاده شده است. پژوهش حاضر از نوع كاربردي بوده و با توجه به مولفه هاي مورد بررسي، رويكرد حاكم بر آن تركيبي از روش هاي اسنادي و تحليلي مي باشد. نتايج بررسي ها بيانگر آن مي باشند كه هيچ كدام از روستاهاي بخش مركزي در جايگاه توسعه يافته قرار نداشته و تنها 21 روستا در جايگاه در حال توسعه، 33 روستا كمتر توسعه يافته و 36 روستا توسعه نيافته مي باشند. اكثر روستاهاي در حال توسعه متعلق به دهستان بالادربند و برخي روستاهاي درود فرامان مي باشند. اغلب روستاهاي دهستان ميان دربند در جايگاه روستاهاي توسعه نيافته و بيشتر روستاهاي دهستان درود فرامان و قره سو در سطح روستاهاي كمتر توسعه يافته هستند.