نقش فرهنگ سازماني مدرسه و خودتنظيمي در پيش بيني انگيزه پيشرفت دانش‌آموزان دبيرستاني

پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش فرهنگ سازماني مدرسه و خودتنظيمي در پيش‌بيني انگيزه پيشرفت دانش‌آموزان انجام گرفت. اين پژوهش به روش همبستگي انجام شد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان شهرستان پارس‌آباد در سال تحصيلي 94-1395 بود (1532=N). تعداد 120 نفر با روش نمونه‌گيري تصادفيخوشه‌اي انتخاب شد. جهت جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي فرهنگ مدرسه، خود تنظيمي و انگيزه پيشرفت استفاده شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده نيز با استفاده از آزمون هاي همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه تحليل شدند. نتايج نشان داد كه انگيزه پيشرفت با مؤلفه‌هاي فرهنگ سازماني مدرسه (روابط دانش‌آموزان و معلمان (0.44=r)، فرصت‌هاي آموزشي (0.49=r) و انتظارات هنجاري (0.37=r)وهمچنين خودتنظيمي (0.61=r) رابطه مثبت و معناداري دارد (P 0/01). نتايج تحليل رگرسيون نيز نشان دادكه 39 درصد از كل واريانس انگيزه پيشرفت به وسيله فرهنگ سازماني مدرسه و 37 درصد به وسيله خودتنظيمي تبيين مي‌شود. اين نتايج ضرورت توجه جدي برنامه‌ريزان، مشاوران و مسئولين امر به موضوع انگيزه پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان را نشان مي‌دهد.