جداسازي فاز هاي آبي و آلي به كمك فناوري ميكروسيالي

در اين پژوهش جداسازي آب و هگزان در تراشه‌هاي ميكروسيالي دوبعدي شيشه‌اي، كه به روش حكاكي ليزر و اتصال حرارتي ساخته شدند، موردبررسي آزمايشگاهي قرار گرفت. تراشه‌هاي ميكروسيالي شامل يك كانال اصلي و كانال‌هاي موئين جانبي بوده كه مي‌بايستي آب از كانال‌هاي موئين و هگزان از كانال اصلي از تراشه خارج مي‌گرديد. نتايج نشان داد كه با كاهش عرض و افزايش تعداد كانال‌هاي موئين، و افزايش دبي آب، ميزان جداسازي افزايش و با افزايش دبي هگزان و افزايش طول كانال‌هاي موئين، ميزان جداسازي كاهش يافت. همچنين، براي افزايش دبي عملياتي، تراشه‌هاي ميكروسيالي سه‌بعدي، كه شامل چهار ميكروجداساز موئين موازي بودند، ساخته شد. با افزايش تعداد كانال‌هاي موئين از ۲۵ به ۳۵، ميزان جداسازي افزايش قابل‌توجهي يافت ولي با افزايش تعداد به ۴۰ تغيير قابل‌توجهي در ميزان جداسازي مشاهده نشد. با تراشه‌هاي سه‌بعدي، بازده جداسازي ۶۰ درصدي در دبي ۱/۵ ميلي‌ليتر  بر دقيقه حاصل گرديد كه براي افزايش ميزان جداسازي يك راهكار كاهش عرض كانال‌هاي موئين مي‌باشد.