مقايسه‌ي جوهر از ديدگاه ابن‌سينا و باركلي

از مسائل و مباحث مهم فلسفي كه قدمتي بيش از دوهزار سال دارد و از آغاز پيدايش حكمت در يونان باستان مورد بحث بوده است مسأله‌ي جوهر است، اما سرنوشت جوهر در حكمت سينوي به بركت تمايز وجود و ماهيت دگرگون شده و يك‌باره راه خود را از وجود جدا كرده است. ابن‌سينا مقسم جوهر و عرض را ماهيت اشياء دانسته و مقولات ارسطويي را بر ماهيت اشياي موجود تطبيق داده است. نوشتار حاضر باتوجه به جايگاه و اهميت بحث جوهر در تفكر ابن‌سينا و باركلي با رويكردي مسأله‌محور، به بررسي ابعاد و زواياي مختلف اين مقوله در حكمت سينوي و بار كلي مي‌پردازد.بدين‌ترتيب كاوش از چيستي و تطوّر معرفتي جوهر، مقسم جوهر و اعراض، چگونگي حصر تقسيمات جوهر و موضع ابن‌سينا و بار كلي در باب جوهريت واجب تعالي، مهمترين مسائلي است كه در اين نوشتار مورد پژوهش قرار مي‌گيرد.