پيچيدگي اقتصادي، رويكردي نوين براي سنجش تجاري‌سازي توليدات علمي و فناورانه

هدف هدف تحقيق حاضر، معرفي رويكرد پيچيدگي اقتصادي جهت سنجش ميزان موفقيت تجاري‎سازي توليدات علمي و فناورانه است. روش: از آنجاكه رويكرد پيچيدگي اقتصادي مبتني بر آن است كه محصولات توليدشدۀ كشورها مي‎توانند معرفِ ميزان علم، فناوري و مهارت مورد نياز براي توليد آنها باشند، سعي در محاسبۀ ميزان انباشت دانش و مهارت نهفته در اقتصاد دارد. لذا، در اين پژوهش ابتدا توليدات علمي و فناورانۀ كشورهاي منتخب بررسي شد و در ادامه، براي سنجش سهم توليدات علمي و فناورانۀ كشورهاي منتخب در اقتصاد، به معرفي شاخص پيچيدگي اقتصادي و نحوۀ محاسبۀ آن پرداختيم. يافته‌ها: يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد درك رويكرد پيچيدگي اقتصادي و اسـتفاده از آن مي‌تواند به ما در سنجش دانش و مهـارت و رونـد آن در اقتصاد كشورها كمـك شـاياني كند. همچنين، يافته‌ها نشان مي‌دهد هر چند رشدِ توليدات علمي كشورهاي منتخبِ در حالِ توسعه از كشورهاي توسعه‎يافته بيشتر بوده است، در ثبت اختراع و تجاري‎سازي اين علوم، كشورهاي توسعه‎يافتۀ منتخب بيشترين موفقيت را داشته‌اند. اين سنجش با استفاده از شاخص پيچيدگي اقتصادي، به‎خوبي قابل مشاهده است. نتايج: انتشار مقاله‌هاي علمي فقط با هدف نمايش تعداد آنها و بدون درنظرگرفتن كيفيت، محتوا و كاربرد آنها در دنياي واقعي، تأثير چنداني در توليد محصولات دانش‎بنيان، پيشرفت علمي و توسعۀ اقتصادي نخواهد داشت لذا به‎كارگيري شاخص پيچيدگي اقتصادي مي‎تواند به‎عنوان روشي ارزشمند براي سنجش ميزان موفقيت دانش نظري و فني در عرصۀ كاربردي و عملي، مورد توجه سياست‎گذارن و مسئولان قرار گيرد.