ﻣﻀﺎﻣﯿﻦ ﻣﺸﺘﺮك ﻣﯿﺎن اﺑﻦ ﻓﺎرض و ﺣﺎﻓﻆ

ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻏﺰلﺳﺮاي ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ اﯾﺮان و ﯾﮑﯽ از ﻧﻮاﺑﻎ ﻋﺎﻟﻢ اﻧﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ و اﺑﻦ ﻓﺎرض ﺷﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻤﺮ متوﻓﯽّ 632 ه.ق ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﮔﻮﯾﻨﺪة ﻣﺘﺼﻮف در زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ اﺳﺖ. ﻣﯿﺎن ﺣﺎﻓﻆ و اﺑﻦ ﻓﺎرض، از ﺟﻬﺎت ﻣﺸﺮب، ﻋﺮﻓﺎن و ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮي اﺧﺘﻼف و اﻓﺘﺮاق ﻓﺮاوان و از ﺟﻬﺖ ﺑﺴﯿﺎري از ﻣﻌﺎﻧﯽ و ﻣﻀﺎﻣﯿﻦ ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ اﺷﺘﺮاك وﺟﻮد دارد. اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺳﻌﯽ ﺑﺮ آن دارد ﮐﻪ ﭘﺎرهاي از وﺟﻮه ﻣﺸﺎﺑﻬﺖ و ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻘﺎرﻧﻪ و ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﯿﻦ اﯾﻦ دو ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺑﺰرگ را ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﻏﺮب ﮐﺸﻮرﻫﺎي اﺳﻼﻣﯽ و دﯾﮕﺮي از ﺷﺮق ﮐﺸﻮرﻫﺎي اﺳﻼﻣﯽ اﺳﺖ و ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﮥ ﯾﮑﺼﺪ و ﺷﺼﺖ ﺳﺎل از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽزﯾﺴﺘﻪاﻧﺪ، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده و اﺳﺘﻨﺎد از ﺷﻮاﻫﺪ ﺷﻌﺮي ﻫﺮ دو ﻧﺎﺑﻐﻪ و ﻧﺎدرهﮔﻮي ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎز ﻧﻤﻮده و ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﺮ آورد ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ ﺗﺎرﯾﺦ ادﺑﯿﺎت و ادﺑﯿﺎت ﺗﻄﺒﯿﻘﯽ ﺣﺎﺋﺰ اﻫﻤﯿﺖ و اﻋﺘﺒﺎر اﺳﺖ

فاقد چكيده مي باشد