نقش انديشه‌ورزي در سبك زندگي اسلامي از منظر نهج‌البلاغه

سبك زندگي به‌ معناي روش و شيوه خاص زندگي هر فرد و جامعه ­اي است كه مباني و اصول معرفتي و اعتقادي خاص، نوع آن را مشخص كرده و سبك زندگي افراد را در جوامع از هم متمايز مي‌كند. تفكر و تعقل از اصول مهم است كه در تمام لايه‌هاي زندگي به‌ ويژه سبك زندگي تأثيرگذار است. هدف از تحقيق حاضر بررسي رابطه انديشه‌ورزي و سبك زندگي اسلامي از منظر نهج البلاغه است تا بتوان بر اساس آن روش صحيح و صواب را در تمام امور زندگي انتخاب نمود و يا سبك زندگي را تغيير داد. روش تحقيق مورد استفاده در اين مقاله تحليلي و استنتاجي است كه آموزه­ هاي امام علي عليه السلام در نهج البلاغه را دسته‌بندي و تحليل نموده است. در اين پژوهش روش صحيح انديشيدن، موانع انديشه‌ورزي، راه‌هاي تفكر و رابطه خردورزي با سبك زندگي در سطوح مختلف مانند تشخيص هدف كلي زندگي، سخن گفتن، رعايت آداب و ... بر اساس نهج البلاغه بررسي شده است.

فاقد چكيده مي باشد