دل و ملائمات آن در اسرارنامه‌ عطار

اين مقاله سر آن دارد كه بگويد عطار به عنوان يك «معرفت پژوه» به دنبال انسان قدسي است و تنها راه به سوي اين قداست را راه دل مي‌داند. دل بيدار و هوشيار پير و مرشد عطار است تا سدهاي نفس چموش را شكسته و با تكيه بر اصل رياضت و «دردِ خواستن»، نفس را با خود همسفر راه عشق كند. عشقي كه با آمدنش هر چيز غير خود را مي‌سوزاند و تصفيه مي‌كند. اين بيداري آغاز زودودن غبارهاي حاصل از لذايذ مادي از دل است تا خورشيد سلامت در آينه‌ دل متجلي شود و از تابش آن تمام وجود نورانيّت خود را بازيابد و گوهري كه در سويداي دل نهان است به فعليّت برسد.بنابراين «نويسنده» در آغاز از «دل» و چيستي آن به اختصار سخن گفته و دل را از دو منظر«جسماني» و «روحاني» مي‌نگرد تا با استناد بر شواهد، به حقيقت واقعي «دل» در بُعد «روحاني» آن تأكيد نمايد. در گام بعدي مطابق با ساختار انديشه‌ عطار، به اهميّت همراهي ملائماتي چون عرش، نفس، جان و عشق در عبور دل از ديوارهاي جسم به سرزمين روح و چگونگي ارتباط و سازواري آن‌ها با يكديگر براي كشف «راه سر منزل سلامت» مي‌پردازد.