تحليل عرفاني كشف و شهود در فلسفه سهروردي

فلسفه اسلامي پيش از سهروردي نمايندگان بزرگي مانند فارابي و ابن‌سينا داشت ولي با انتقادات بزرگاني همچون غزالي و فخر رازي روبه زوال و افول گذاشته بود كه با ظهور حكمت اشراق جان تازه‌اي گرفت. سهروردي با وارد كردن كشف و شهود به وادي حكمت اسلامي و ناكافي دانستن استدلال و برهان عقلي و با بهره‌گيري از حكماي ايران باستان و حكماي الهي يونان، فلسفه را به عرفان نزديك كرد و موسس مكتبي فلسفي شد كه سير حكمت در جهان اسلام را تحت تاثير جدي خود قرار داد به طوري كه حكمت متعاليه تلفيق حكمت مشاء و حكمت اشراق مي‌باشد. در اين مقاله سعي شده است ضمن معرفي اجمالي جريان‌هاي فكري زمان سهروردي، جايگاه كشف و شهود در ميان عرفا و فلاسفه قبل از سهروردي بررسي شده و ضمن تعريف كشف و شهود، با تحقيق درباره مبادي و سرچشمه‌هاي فلسفه اشراق جايگاه كشف و شهود در آنها تبيين شود و همچنين در ادامه مقام كشف و شهود در روش فلسفي حكمت اشراق بررسي مي‌گردد.