اشارات عرفاني غزليات حافظ

پژوهش حاضر كه به تبيين اشارات عرفاني حافظ با توجه به تفكرات اسلامي علل خصوص نهج‌البلاغه پرداخته است. به صورت توصيفي- تحليلي و كتابخانه‌اي با استفاده از فيش‌برداري منابع مختلف و همچنين برداشت‌هاي نگارنده تدوين گرديده است. برخي از غزليات عرفاني حافظ كه در اين پژوهش آمده حاكي از آن است كه روح آدمي در قفس تن اسير شده و با آزادي به سوي ملكوت و منبع اصلي خويش عروج خواهد كرد و دنياي مادي را مانعي براي رسيدن روح به معنويات و سير در ملكوت مي‌داند. همچنين خطب نهج‌البلاغه و آيات قرآن كريم، فرايند بازگشت‌پذيري روح به مبدأ الهي را با دلايلي عقلي‌تر و بياني قابل ادراك براي هر خواننده‌اي به تصوير مي‌كشد و حافظ كه پرورش يافته مكتب قرآن است متأثر از اين آموزه‌هاي معرفتي و با بياني دلنشين اين فراق و سرگشتگي روح را از منزل ازلي يادآوري نموده است.