شرح اهميت رساله‌الطير غزالي در ادبيات عرفاني

غزالي از دانشمندان قرن پنجم است كه تأثيرات گسترده‌اي در عرصه‌هاي مختلف دين، فلسفه، عرفان و تصوف نهاد. قدرت انديشه و گستردگي و نفوذ آراء او بر پيكره ادبيات عرفاني نيز نيروي زيادي بخشيد. آثار عمده غزالي به مسائل ديني معطوف است، لكن در خلال آثار او اثري هست موسوم به رساله‌الطير كه به عرفان محض مربوط است. نوع روايت و نگرش عرفاني در اين اثر مختص به غزالي است، لكن سبك و شكل اين اثر را پيش از او در رساله‌الطير ابن‌سينا مي‌توان دريافت. در اين مقاله، به ارزش رمز و نماد و ارتباط قلمروي عقل و قلب در ادب عرفاني و تأثير و تأثر از يكديگر پرداخته مي‌شود و همچنين جنبه‌اي ديگر از تأثيرگذاري رساله‌الطير نويسي بر منظومه موش و گربه عبيد زاكاني و اشاره به تأثيرگذاري اين داستان بر نهادها و سازمان‌هاي صوفيه و نحوه گردهمايي آنان به دور مشايخ خويش بررسي مي‌گردد.