تأثير برآورد ارزش منصفانۀ پورتفوي تسهيلات اعطايي بانك‌ها با رويكرد استانداردهاي بين‌المللي گزارشگري مالي (مطالعۀ موردي: يك بانك ايراني)

در اين مقاله كاهش ارزش و ارزش منصفانۀ پورتفوي تسهيلات اعطايي يكي از بانك‎هاي ايراني با رويكرد استانداردهاي بين‌المللي گزارشگري مالي برآورد شد و نتيجۀ آن با ارزش گزارش‎شده با رويكرد فعلي بانك مركزي كه بر مبناي گزارش بهاي تاريخي و زيان تحقق يافته است، مقايسه شد. براي محاسبۀ ارزش منصفانه از ارزش فعلي جريان‌هاي نقدي آتي و زيان اعتباري مورد انتظار استفاده شده است. زيان اعتباري مورد انتظار با تخمين احتمال نكول و زيان نكول وام‌ها برمبناي مدل‌هاي توسعه‎يافته با استفاده از روش شبكۀ عصبي و داده‌هاي مربوط به وام‌هاي پرداختي در سال‌هاي 1386 تا 1394 برآورد شد. نتايج ارزش منصفانه و زيان اعتباري 208 قرارداد وام كه 82 درصد ماندۀ تسهيلات بانك در پايان سال 1395 را تشكيل مي‌دهند، نشان داد نسبت زيان اعتباري مورد انتظار به زيان تحقق يافته 3/2 برابر بوده و شايان توجه است، اما نسبت ارزش منصفانه به بهاي تمام‎شدۀ تاريخي 97 درصد بود كه چندان چشمگير نيست. همچنين، نتايج نشان داد رويكرد استانداردهاي بين‌‌المللي گزارشگري مالي بر نسبت كفايت سرمايۀ بانك‌ تأثير دارد و آن را كاهش مي‌دهد.