تأثير ويژگي‌هاي فردي و سازماني بر پذيرش كمتر از واقع گزارش‌ كردن زمان از جانب حسابرس

هدف: هدف اين پژوهش بررسي ويژگي‌هاي فردي و سازماني بر پذيرش كمتر از واقع گزارش ‌كردن زمان از جانب حسابرس است كه مي‌تواند بر مذاكرات دستمزد حسابرسان با مشتريان، تحريف زمان بودجه، ارزيابي اثربخش بودن حسابرسي و سرانجام، كيفيت حسابرسي تأثير منفي داشته باشد. روش: اين پژوهش از حيث هدف كاربردي است و در دسته پژوهش‎هاي پيمايشي ـ توصيفي قرار مي‎گيرد. داده‌هاي مورد نياز با استفاده از پرسشنامه تكميل‌شده به‌وسيله 269 نفر از كاركنان مؤسسه‎هاي حسابرسي عضو جامعه حسابداران رسمي ايران جمع‌آوري و تجزيه و تحليل شده است. يافته‎ها: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد بين سبك‌ رهبري ملاحظات، سبك رهبري ساختار، منبع كنترل دروني و تجربه حسابرس با پذيرش كمتر از واقع گزارش ‌كردن زمان، رابطه منفي و معناداري برقرار است و بين منبع كنترل بيروني و حسابرسان غيرعضو جامعه حسابداران رسمي ايران با پذيرش كمتر از واقع گزارش ‌كردن زمان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين، بين ميزان تحصيلات با پذيرش كمتر از واقع گزارش‌ كردن زمان رابطه‌اي مشاهده نشد. نتيجه‎گيري: بر اساس نتايج پژوهش، به مؤسسه‎هاي حسابرسي پيشنهاد مي‌شود كه سبك رهبري ملاحظات و ساختار را در مؤسسه اجرا ‌كنند و  بر كار حسابرساني كه باوري به كنترل رويدادها ندارند، موفقيت را به عوامل بيروني مانند شانس نسبت مي‎دهند و از تجربه كمتري برخوردارند، نظارت بيشتري داشته باشند.