تأثير روش‌هاي تدريس مبتني بر نقشه مفهومي بر ميزان يادگيري دانش‌آموزان پايه هفتم در درس كار و فن‌آوري

اين پژوهش با هدف بررسي تأثير روش‌هاي تدريس مبتني بر شبكه مفهومي (نقشه‌هاي مفهومي دانش‌آموز ساخته و معلم ساخته) نسبت به روش‌هاي سنتي بر ميزان يادگيري دختران دانش‌آموز پايه هفتم ناحيه 2 اروميه در درس كار و فن‌آوري در سال تحصيلي 95-94 انجام گرديد. نمونه پژوهش شامل 75 نفر دانش‌آموز دختر كلاس هفتم هست كه با همتاسازي به‌صورت تصادفي به سه گروه (دو گروه آزمايشي و گروه كنترل) تقسيم شدند. گروه‌هاي آزمايشي به مدت دو ماه با توجه بسته آموزشي مورد تعليم قرار گرفت و در مورد هر سه گروه، پيش‌آزمون و پس‌آزمون اجرا گرديد و داده‌ها جمع‌آوري شد. روش نمونه‌گيري به‌صورت در دسترس است. سنجش عملكرد دانش‌آموزان در سطوح مختلف يادگيري كار و فناوري با استفاده از آزمون پيشرفت تحصيلي تلفيقي استاندارد و محقق ساخته انجام گرديد. اختلاف نمره پيش‌آزمون و پس‌آزمون با تحليل كوواريانس موردبررسي قرار گرفت. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه تدريس مبتني بر نقشه‌هاي مفهومي نسبت به روش‌هاي سنتي بر يادگيري دانش‌آموزان در درس كار و فن‌آوري مؤثر است. نقشه‌هاي مفهومي دانش‌آموز ساخته نسبت به روش‌هاي سنتي بر يادگيري در سطوح پايين و بالاي شناختي در درس كار و فن‌آوري مؤثر بودند و نقشه‌هاي مفهومي معلم ساخته نسبت به روش‌هاي سنتي بر يادگيري در سطوح پايين و بالاي شناختي در درس كار و فن‌آوري مؤثر بودند.كاربست نقشه‌هاي مفهومي راه‌حل مناسب براي ايجاد كردن يادگيري معني‌دار و پايدار است، كه با ايجاد ارتباط‌هاي منطقي ميان مفاهيم، سبب ماندگاري دانش فراگيران مي‌شود.