مقام قرب و درجات آن از منظر اهل معرفت

دو اصطلاح «قرب فرايض» و «قرب نوافل» از جمله اصطلاحاتي است كه در فضاي عرفان نظري وضع شده و رواج يافته است. گرچه خاستگاه اين دو اصطلاح، حديثي است قدسي كه از مقرِّب‌بودن نوافل و فرايض و آثار مترتّب بر قرب سخن مي‌گويد و بين فريقين معتبر است و باعنوان «حديث تردّد» از آن ياد مي‌شود، با توجّه به تصرّفاتي كه از سوي عارفان در اين واژه‌ها صورت گرفته، البته با حفظ همان معاني و مفاهيم متعارف، معناهايي ويژه يافته است كه در اثناي مقاله با آنها آشنا خواهيم شد.