اثر محلول‌پاشي آهن و منگنز بر عملكرد و اجزاي عملكرد ماش سبز در شرايط تنش كم‌آبي

تنش كم­آبي از جمله عواملي است كه مقدار جذب عناصر غذايي را به شدت كاهش مي­دهد. براي بررسي اثر محلول­پاشي آهن و منگنز بر عملكرد و اجزاي عملكرد ماش سبز (Vigna radiata L.) رقم پرتو در شرايط تنش كم­آبي آزمايشي به­صورت كرت­هاي خرد شده در قالب طرح بلوك­هاي كامل تصادفي با سه تكرار اجرا شد. كرت­هاي اصلي شامل اعمال تنش به­صورت قطع آبياري در سه سطح ]بدون قطع آبياري (شاهد)، يك نوبت قطع آبياري در مرحله رويشي و يك نوبت قطع آبياري در مرحله زايشي[ و كرت­هاي فرعي با هشت سطح محلول­پاشي ]شاهد (بدون محلول­پاشي)، محلول­پاشي آب خالص، محلول­پاشي سولفات آهن يك درصد، محلول­پاشي سولفات آهن يك و نيم درصد، محلول­پاشي سولفات منگنز نيم درصد، محلول­پاشي سولفات منگنز يك درصد، محلول­پاشي توأم سولفات آهن يك درصد + سولفات منگنز نيم درصد و محلول­پاشي توأم سولفات آهن يك و نيم درصد + سولفات منگنز يك درصد[ طي مراحل قطع آبياري در نظر گرفته شد. نتايج نشان داد كه اعمال تيمار تنش كم­آبي در دو مرحله رويشي و زايشي اثر معناداري بر عملكرد و كليه اجزاي عملكرد دانه اين رقم از ماش سبز داشته و بيشترين تأثير تنش آبي در مرحله زايشي بود. محلول­پاشي توأم آهن و منگنز به­طور معناداري عملكرد دانه، تعداد غلاف در بوته، وزن هزار دانه، ارتفاع بوته، شاخص سطح برگ و غلظت آهن و منگنز دانه را افزايش داد. هرچند كه تنش كم­آبي باعث كاهش صفات مورد مطالعه شد اما محلول­پاشي آهن و منگنز با ايجاد تحمل در گياه باعث شد كه گياه ديرتر با شرايط تنش كم­آبي مواجه شده و عملكرد بهتري داشته باشد.