تفسيرهاي مسيحي از نشانه‌هاي ظهور

متون ديني در اديان ابراهيمي، سرشارند از عباراتي كه درباره آينده سخن مي‌گويند؛ آينده‌اي كه آبستن حوادثي بزرگ و دهشتناك خواهد بود. طبق مشهورترين تفسير، اين عبارات پيش‌گوييِ نشانه‌هاي ظهور و علائم وقوعِ آخرالزمان هستند؛ اما نگاهي به تفسيرهاي مسيحي نشان مي‌دهد مسيحيان در اين زمينه اتفاق نظر ندارند و گروه‌هاي مختلف مسيحي راه‌هاي بسيار متفاوتي را در فهم و تفسير عبارات آخرالزماني پيموده‌اند. ديدگاه‌هاي مسيحيان در تفسير عبارات آخرالزماني را مي‌توان ذيل چهار دسته و مكتب دسته‌بندي كرد: تمثيلي، تاريخ‌نگر، گذشته‌نگر، و آينده‌نگر. اين مقاله به معرفي و بررسي اين مكاتب مي‌پردازد. در معرفي هر مكتب تلاش شده است تا مسائل اصلي مانند جهت‌گيري كلي، تاريخچه، اصول و روش‌هاي تفسيري، و نيز برخي نقاط قوت و ضعف آن مكتب بيان شود. در كنار معرفي، دو مسئله نيز مورد توجه قرار گرفته است: زمينه سياسي و اجتماعي هر مكتب و همچنين نگاه الاهياتي اين مكاتب به روند تاريخ. چرا كه شرايط سياسي و اختلافات مذهبي تأثير بسياري بر شكل‌گيري و رواج اين ديدگاه‌هاي تفسيري داشته است. همچنين درباره حكومت اين جهاني حضرت مسيح نيز طرفداران هر مكتب تفسيري ديدگاهي را برگزيده‌اند كه با كليت نگاه آن مكتب سازگار است و مي‌توان رابطه معناداري را بين اصول تفسيري آن مكتب با فهمي كه از هزارۀ حكومت مسيح ارائه مي‌دهد نشان داد.