اثربخشي درمان مبتني بر ذهن آگاهي بر استرس شغلي و خودكارآمدي شغلي مربيان تربيت بدني

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمانگري مبتني بر ذهن‏آگاهي بر استرس‏‏شغلي و خودكارآمدي شغلي انجام شد. جامعه آماري پژوهش مربيان تربيت بدني شنا، واليبال و بسكتبال اداره تربيت بدني شهر قم بود. در اين پژوهش ‏آزمايشي، 30 نفر به روش نمونه گيري دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايش به مدت هشت جلسه برنامه درمان را دريافت كرد و گروه كنترل برنامه اي را دريافت نكردند. به منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي استرس شغلي و خودكارآمدي شغلي استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون كوواريانس تحليل شد. نتايج نشان داد كه بين نمرات پس آزمون دو گروه آزمايش و كنترل در استرس شغلي و خودكارامدي شغلي تفاوت معناداري وجود داشت. بنابراين، مي توان نتيجه گرفت كه استفاده از فنون مبتني بر ذهن اگاهي بر كاهش استرس شغلي و افزايش خودكارمدي شغلي مربيان تربيت بدني مؤثر است.