تأثير بازخورد خودكنترلي بر يادگيري حركتي، اعتماد به تعادل و خودكارآمدي سالمندان در يك تكليف تعادلي

هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير بازخورد خودكنترل بر يادگيري حركتي، اعتماد به تعادل و خودكارآمدي سالمندان در يك تكليف تعادلي بود. بيست نفر سالمندان (همگي زن و با ميانگين سني 7/62 سال)، به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و بطور تصادفي به دو گروه بازخورد خودكنترل و گروه جفت شده تقسيم شدند. تكليف شامل ايستادن بر روي صفحه دستگاه تعادل سنج پويا و تلاش براي حفظ پلت فرم به صورت افقي تا حد امكان، در هر كوشش30 ثانيه اي بود. در مرحلۀ اكتساب، 10كوشش30 ثانيه اي انجام شد و 24 ساعت بعد، آزمون يادداري به صورت پنج كوشش 30 ثانيه اي تكميل شد. شركت كنندگان بعد از كوشش پنجم مرحلۀ اكتساب و قبل از آزمون يادداري، پرسش نامه اعتماد به تعادل و خودكارآمدي را تكميل كردند. داده ها با آزمون هاي تحليل واريانس مركب و تحليل كواريانس يكراهه، بررسي شدند. نتايج نشان داد بازخورد خودكنترل باعث بهبود يادگيري تعادل و خودكارآمدي در سالمندان مي شود.