آسيب‌شناسي راهبردي فوتبال استان گيلان و تعيين استراتژي مطلوب

هدف: هدف از اين پژوهش ارزيابي راهبردي فوتبال استان گيلان براساس تحليل سوات و تدوين استراتژي مناسب بود. روش­شناسي: تحقيق حاضر توصيفي–تحليلي و كاربردي است. جامعه آماري پژوهش تمام صاحب­نظران فوتبال استان گيلان و نمونه موردنظر به صورت هدفمند از مديران و كارشناسان ادارات و هيأت­ها، مدرسان ورزش مدارس و دانشگاه، مربيان و بازيكنان پيشكسوت انتخاب شدند (50n=). ابزار پژوهش پرسشنامه محقق­ساخته براساس مطالعه اكتشافي و بازنويسي از مباني و مطالعات مشابه بود كه روايي محتوايي آن براساس نظر متخصصان و با پايايي مناسب (95/0=α) تأييد شد. از آزمون فريدمن، روش وزن‏دهي، ماتريس ارزيابي عوامل دروني و بيروني جهت تحليل يافته­ها و استراتژي‏هاي مناسب استفاده شد. يافته­‌ها: مطلوبيت فناوري اطلاعات، عدم مطلوبيت كيفيت زمين­ و اماكن، سياست­گذاري خصوصي­سازي باشگاه‌ها و گرايش مردم به سبك زندگي غيرفعال به ترتيب به عنوان مهم­ترين قوت، ضعف، فرصت و تهديد شناسايي شدند. همچنين براساس ماتريس عوامل دروني (38/2) و عوامل بيروني (49/2) وضعيت راهبردي فوتبال استان گيلان در منطقه WT (تدافعي) قرار دارد. نتيجه­‌گيري: با توجه به نتايج ماتريس تحليل سوات لازم است كه از استراتژي تدافعي يا ثبات جهت مديريت توسعه فوتبال استان گيلان استفاده شود.