تنبيه كودك به منظور تربيت و تأديب از منظر احاديث

اين پژوهش در پي آن است تا برداشتي نو از احاديث درباره‌ي تنبيه كودك، به‌منظور تربيت و تأديب او ارائه دهد. احاديث مرتبط به دو دسته تقسيم مي‌شوند: دست‌ه اي بر عدم مشروعيت تنبيه كودك دلالت دارند و دسته‌ي ديگر بر خلاف دسته‌ي اول، بر جواز و مشروعيت راهبرند. هر دو دسته از لحاظ دلالت و راه‌حل تعارض ميان آن‌ها، بررسي مي ‌شوند. بر مبناي آنچه از مفاهيم احاديث پيامبر (ص) و معصومين (ع) برمي‌آيد، نبايد به شخصيت كودك لطمه‌اي وارد شود؛ زيرا داراي عواطف لطيفي است كه در بستر زمان گام به‌گام شكل‌گرفته و به رشد مي‌رسد. شكوفايي وي نيازمند محيط آموزش ‌و پرورش سالم و مناسب است. در دوران معاصر، با توجه به پيچيدگي جوامع بشري و افزايش جرائم و بزهكاري، لازم است براي تربيت كودكان، تنبيه مناسب با وضعيت روحي و عاطفي آنان و راهكارهايي مناسب از منظر احاديث به‌دست آورد. نوشتار حاضر با هدف بررسي تنبيه كودك از منظر احاديث به شيوه توصيفي_تحليلي انجام گرفته است.