طراحي قالب ريخته‌گري تكباري و انتخاب فرآيند بهينه ذوب‌ريزي ويژه‌ي توليد تختال‌هاي فولادي پرآلياژي و شبيه‌سازي فرآيند مذكور

هدف از پژوهش حاضر، طراحي قالب ريخته‌گري تكباري و انتخاب فرآيند بهينه ذوب‌ريزي ويژه‌ي توليد تختال‌هاي فولادي پرآلياژي با ابعاد mm300 - 150 × 3200 × 1500 و شبيه سازي فرآيند مذكور جهت صحه‌گذاري آن مي‌باشد. براي اين منظور، ابتدا يك قالب فلزي (مسي با جريان آبگرد) با ابعاد mm300 - 150 × 4000 × 2000 طراحي گرديد. سپس طراحي قالب و فرآيند بهينه ذوب‌ريزي تكباري توسط نرم افزار ريخته‌گري پروكست شبيه سازي شد. قابل ذكر است كه براي شبيه سازي فرآيند ريخته‌گري تختال مورد نظر، ضخامت‌هاي 300 و 150 ميلي‌متر در نظر گرفته شد. همچنين براي خانواده‌ي فولادهاي پرآلياژي، فولاد آستنيتي منگنزدار هادفيلد در نظر گرفته شد. نتايج بررسي‌ها نشان داد كه استفاده از قالب مسي براي ريخته‌گري تختال‌هاي فولادي پرآلياژي نتايج قابل قبولي را ارائه مي نمايد. برسي نتايج نشان داد كه با افزايش ضخامت تختال فولادهاي پرآلياژي از 150 ميلي متر به 300 ميلي متر، ميزان حفرات گازي و انقباضي، زمان انجماد، ميزان تلاطم مذاب، تعداد نقاط داغ تختال و مدت زمان لازم جهت رسيدن مذاب به خط ساليدوس همگي افزايش يافته و در مقابل، نرخ انجماد كاهش مي‌يابد. همچنين بررسي‌ها دلالت بر اين داشت كه عمده‌ي تخلخل‌ها و مك‌هاي ايجاد شده در هر تختال پرآلياژي، در سطح تختال‌ها بوجود مي آيد و اين حفرات گازي و انقباضي، عمدتاً بي‌شكل مي‌باشند.