تأثير رژيم‌هاي تورمي مختلف بر پويايي تورم و نااطميناني آن در ايران

رابطه ميان تورم و نااطميناني آن مي تواند تحت تأثير رژيم هاي تورمي مختلف قرار گيرد . تحقيقات انجام شده در ايران، نقش اين رژيم ها در ارتباط پوياي تورم و نااطميناني را بررسي نكرده اند. به‌منظور پركردن اين خلأ در ادبيات اقتصاد ايران، اين مقاله به مطالعه رابطه ميان تورم و نااطميناني آن با وجود انتقال رژيم و با توجه به رفتار نامتقارن الگو مي پردازد. براي دستيابي به اين هدف از تبديل ماركوف در چارچوب يك الگوي تعميم يافته گارچ نامتقارن استفاده مي گردد. به اين منظور دو معادله به ترتيب براي تورم و نااطميناني آن، براي دوره (2013:07-1990:03) برآورد مي گردد. معادله اول تحت دو رژيم فشار تورمي فزاينده وكاهنده و معادله دوم رفتار در دو وضعيت نوسانات تورمي زياد و كم برآورد مي شود. برآوردها نشان مي دهد كه اثر نااطميناني تورم بر سطح تورم در رژيم فشار تورمي فزاينده، مثبت اما در رژيم فشار تورمي كاهنده، منفي است. همچنين در وضعيت نوسانات تورمي زياد، افزايش تورم باعث ازدياد نااطميناني اما در وضعيت نوسانات تورمي كم، سطح تورم بر نااطميناني تورم تأثيري ندارد. اثرات تكانه هاي مثبت قيمتي بر نااطميناني بيش تر از تكانه هاي منفي مي باشد و احتمال ماندگاري در هر وضعيت تورمي در ايران بالا است. با توجه به نتايج، به نظر مي رسد كه اتخاذ سياست هاي تثبيت قيمت ها نه‌تنها در كاهش تورم بلكه در كاهش نااطميناني تورم نيز نقش مهمي دارند؛ بنابراين، پيشنهاد مي گردد كه دولت و به‌ويژه بانك مركزي از اتخاذ سياست هاي اقتصادي كه به نااطميناني تورم دامن مي زند، اجتناب نمايد. ازجمله نتايج مهم ديگر اين تحقيق كه بايد مورد توجه مسئولين پولي قرار گيرد، اهميت تشخيص درست و به‌موقع نوع رژيم تورمي كشور براي اتخاذ سياست مناسب است.