مناسبات ايرانِ عصر افشاريه با قدرت هاي خارجي در خليج فارس

خليج فارس به عنوان يك شاهراه تجاري مهم است كه در طول تاريخ، نقطه اتصال بسياري از اقوام بود. تأثير اين پديده جغرافيايي و پيوند آن با مسائل ايران به صورتي است كه هر گاه روند تجاري ايران در خليج فارس از ساختار منطقي برخوردار بوده، جامعه ايران از آن بهره‌مند گشته است و هر گاه اين مناسبات دچار گسست شده است، پيامد‌هاي منفي آن به جامعه ايراني آسيب زده است. با سقوط صفويه، تجارت در ايران و خليج فارس دچار ركود گرديد و زمينه قدرت‌گيري برخي حكام محلي فراهم شد. ظهور نادر افشار موجب ايجاد وحدت و امنيت در ايران گرديد و اين مسأله بر تحولات سياسي و اقتصادي خليج فارس نيز تأثيرگذار بود. تلاش‌هاي نادر شاه در ارتباط با قدرت‌هاي حاضر در خليج فارس، جهت رونق بخشيدن به اوضاع اقتصادي ايران و همچنين بهره بردن از آنان به منظور ايجاد يك ناوگان دريايي قدرتمند بود كه با قتل نادر شاه بسياري از تلاش‌هاي او جهت احياي سلطه سياسي و اقتصادي ايران بر خليج فارس متوقف شد. اين پژوهش، كوششي جهت بررسي و تحليل مناسبات سياسي و اقتصادي ايرانِ عصر افشاريه با قدرت‌هاي خارجي در خليج فارس است.