مسير تعالي در احياء العلوم الدين غزالي

ترسيم مسير سلوك معنوي دغدغه بزرگ عارفان مسلمان بوده و بخش بزرگي از ادبيات عرفاني به آن اختصاص يافته است. اما آنچه مغفول مانده سهم بزرگ غزالي در اين عرصه است. اين نوشته تأملي است انتقادي در طرح غزالي در احياءالعلوم. در تحليل اين طرح تلاش شده است تا كلمات خود غزالي در نوشته‌هايش مبناي توضيح باشد و هدف سلوك و هر يك از مراحل سير تصوير شود. در نقد طرح غزالي تأكيدي خاص بر ارزيابي مستندات قرآني و روايي غزالي بوده و تحليل ­هاي ارائه شده از واژه ­ها و تعابير قرآني نيز نقد شده است. نتايج اين تحقيق ترسيم دقيق مراحل سلوك در كتاب احياء العلوم الدين غزالي است و بررسي نقادانه هدف سلوك و ساختار طرح او.