تأثير الگوهاي كشت مخلوط بر برخي ويژگي‏هاي كمي و كيفي علوفه گلرنگ و گاودانه در سيستم‌هاي كشت پرنهاده و كم‌نهاده

به‏منظور بررسي كميت و كيفيت علوفه در كشت مخلوط گلرنگ و گاودانه، اين آزمايش به‏صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در دانشكده كشاورزي دانشگاه اروميه در سال زراعي 94-1393 انجام شد. فاكتور اول شامل دو سيستم كاشت پرنهاده (شامل كاربرد كودهاي شيميايي نيتروژن، فسفر و مبارزه شيميايي با آفات و علف‌هاي هرز با استفاده از متاسيستوكس و گالانت) و كم‌نهاده (شامل كاربرد كودهاي گاوي و بيولوژيك و عدم كاربرد هر نوع ماده شيميايي) و فاكتور دوم شامل الگوهاي كشت مخلوط گلرنگ و گاودانه با نسبت رديف‌هاي 2:2، 2:3، 2:4، 2:5 و كشت خالص دو گونه بود. نتايج نشان داد كه وزن‌تر و خشك علوفه هر دو گياه در كشت خالص نسبت به تمام الگوهاي كشت مخلوط برتري داشت. الگوي كشت 2:4 در سيستم پرنهاده سبب افزايش درصد پروتئين خام و كاهش ميزان فيبر خام در علوفه گلرنگ شد. سيستم كشت پرنهاده بيشترين ماده خشك قابل هضم و كربوهيدرات هاي محلول را در گلرنگ (76.86 و 11.85 درصد) و گاودانه (61.38 و 16.31 درصد) دارا بود. به‏طور‏كلي، با توجه به اينكه در علوفه گاودانه بيشترين ميزان پروتئين خام و كربوهيدرات‌هاي محلول و همچنين بالاترين نسبت برابري زمين در الگوي كشت 2:5 و در سيستم كشت كم‌نهاده به ميزان 1.87 به‌دست آمد؛ بنابراين الگوي كشت دو رديف گلرنگ همراه با پنج رديف گاودانه به‏عنوان برترين الگو و سيستم كشت در ارتباط با صفات ذكر شده، توصيه مي‌شود.