پيش‌بيني توليد ماده خشك و سطح برگ گياه باقلا (Vicia faba L.) در تاريخ كاشت و تراكم‌هاي مختلف

براي آناليز رشد گياه در طول فصل رشد به داده‌هاي سطح برگ و تجمع ماده خشك نياز است. استفاده از مدل‌هاي رگرسيون غيرخطي مثل بتا، لجستيك، گمپرتز، ريچاردز، نمايي‌خطي‌بريده و نمايي‌خطي‌متقارن به‌دليل داشتن پارامتر‌هايي با مفهوم فيزيولوژيك در آناليز رشد درحال گسترش هستند. هدف از انجام تحقيق حاضر، ارزيابي مدل‌هاي رگرسيوني غيرخطي مختلف، براي بررسي روند شاخص سطح برگ و توليد ماده خشك و برآورد پارامترهاي مربوط به آناليز رشد است. مطالعه روي گياه باقلا رقم «بركت» به‌صورت طرح اسپليت پلات در قالب طرح پايه بلوك‌‌هاي كامل تصادفي، با سه تاريخ ‌كاشت و چهار تراكم در چهار تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان اجرا شد. معيار AICc نشان داد كه مدل بتا نسبت به مدل لجستيك براي داده‌هاي سطح برگ برازش بهتري داشت. طبق اين مدل در تراكم‌هاي مختلف LAImax بين 2.3 تا 5.3، tm بين 131.9 تا 144.2 و te بين 158.7 تا 163.5 روز پس از كاشت متغير بود. معيار AICc براي داده‌هاي توليد ماده خشك نشان داد كه مدل بتا نسبت به مدل‌هاي گمپرتز و لجستيك در ارزيابي روند توليد ماده خشك بهتر بود. طبق اين مدل Wmax در تراكم‌هاي مختلف بين 725.1 تا 1484.3 گرم در مترمربع، tm بين 138.3 تا 146.4 و te بين 162.6 تا 179.0 روز پس از كاشت متغير بود. نتايج نشان داد عملكرد دانه از 231 تا 2744 گرم در مترمربع متغير بود و با افزايش تراكم در هر تاريخ كاشت عملكرد دانه روند افزايشي نشان داد. تغييرات عملكرد تحت تأثير مستقيم حداكثر شاخص سطح برگ، حداكثر تجمع ماده خشك و سرعت رشد محصول قرار گرفت.