تأثير تغذيه روي بر كاهش خسارت اكسيداتيو ناشي از تنش شوري در دو رقم زيتون

از اثرهاي مخرب شوري، افزايش راديكال هاي آزاد در سلول هاي ريشه و در نتيجه افزايش نشت يوني در اين سلول هاست. به منظور بررسي تاثيرعنصرروي بر برخي آنزيم هاي مهاركننده ي راديكال هاي آزاد (كاتالاز و آسكوربات پراكسيداز) و كاهش صدمات ناشي از تنش شوري حاصل از كلريد سديم در دو رقم زيتون (,فرانتويو، و ,كنسرواليا،) آزمايشي گلداني به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي انجام شد. در اين آزمايش نهال هاي يك ساله دو رقم زيتون به مدت 8 هفته در معرض چهار سطح شوري صفر، 40، 80  و 120 ميلي مولار كلريد سديم و سه غلظت صفر، يك و پنج ميكرومولار روي از منبع سولفات روي (ZnSO4.7H2O) قرار گرفتند. نتايج نشان داد اگرچه با افزايش سطوح شوري، نشت يوني پتاسيم و روي در ريشه و فعاليت آنزيم هاي كاتالاز و آسكوربات پراكسيداز در برگ افزايش يافت اما با افزايش سطوح روي، نشت يوني پتاسيم و روي كاهش يافته، اگرچه فعاليت آنزيم هاي كاتالاز و آسكوربات پراكسيداز افزايش يافت. نتايج نشان داد كه بافت ريشه رقم ,فرانتويو، در مقايسه با رقم ,كنسرواليا، غلظت گروه هاي سولفهيدريل بيشتر و نيز نشت يون هاي پتاسيم و روي كمتري دارد. برهمين اساس، رقم ,فرانتويو، در مقايسه با رقم ,كنسرواليا، در برابر تنش اكسيداتيو حاصل از تنش شوري متحمل تراست.