نسبت‌سنجي صلاحيت‌هاي شوراي عالي مديريت بحران و سازمان مديريت بحران كشور با مؤلفه‌هاي حكمراني خوب

نظريه حكمراني خوب، حقوق اداري را تحت عنوان الزامات تحقق اداره خوب و شايسته، تحت تأثير جدي قرار داده است و اداره زماني شايسته به ارائه خدمات عمومي مي‌پردازد كه كارامد و اثربخش باشد. از سوي ديگر، مسأله اصلي مديريت بحران‌ها كه از امور عمومي و اداري دولت‌هاي امروزي تلقي مي‌شوند، كارامدي نهادهاي مديريت بحران است؛ لذا تطبيق مؤلفه‌هاي حكمراني خوب خصوصاً مؤلفه كارامدي اين نظريه با قواعد موجد صلاحيت نهادهاي مديريت بحران در نظام حقوق اداري ايران ضروري به نظر مي‌رسد. در پاسخ به اين پرسش اصلي كه چه نسبتي ميان اين قواعد با مؤلفه‌هاي حكمراني خوب وجود دارد؛ به نظر مي‌رسد به علت عدم تجربه كافي در زمينه تشكيل نهادهاي هماهنگ‌ كننده مديريت بحران، قانون‌گذار به خوبي نتوانسته است قواعد را به گونه‌اي سامان دهد تا كارامدي حداكثري مديريت بحران تضمين شود.