پليمرهاي سنتزي زيست تخريب پذير مورد استفاده در مهندسي بافت

در اين مقاله پليمرهاي مصنوعي زيست تخريب پذير با تمركز بر توانايي آن ها در برنامه هاي مهندسي بافت بررسي شده است. سنتز، خواص، زيست تخريب پذيري،سازوكار هاي تخريب و محصولات آزاد شده در حين تخريب براي مهم ترين و پركاربردترين اين پليمرها مطالعه شده است. اكثر پليمرهاي زيست تخريب پذير متعلق به خانواده پلي استرها هستند. پليمرهاي شناخته شده پلي گليكوليك اسيد و پلي لاكتيك اسيد از اين خانواده هستند. برخي از معايب اين پليمرها براي استفاده در مهندسي بافت، ضعف زيست سازگاري، انتشار محصولات تجزيه اسيدي، فرايندپذيري ضعيف و اُفت خواص مكانيكي در اوايل فرايند تخريب است. پليمرهاي تجزيه پذير ديگر مانند پلي اُرتو استر، پلي انيدريد، پلي فسفاژن، ونيز پلي يورتان مطالعه شده اند و به طور خلاصه مزايا و معايب آن ها مورد بحث قرار گرفته است. با پيشرفت در مهندسي بافت، توسعه پليمرها براي رفع نيازهاي بيشتر، ضروري است. اخيراً توسعه و ساخت تركيبات پليمري قابل تزريق بر پايه پلي پروپيلن فومارات و پلي انيدريدها براي پاسخگويي به نيازهاي مهندسي بافت مرتبط با ارتوپدي توجه زيادي را به خود جلب كرده است. امروزه پلي-يورتان ها نيز به دليل توانايي بالا در طراحي ساختار پليمر براي رسيدن به خواص مكانيكي و زيست تخريب پذيري براي كاربردهاي خاص توسعه زيادي يافته اند.