توزيع اجزاي باران به تاج‌بارش، ساقاب و باران‌ربايي در درختان انار و اهميت آن در مطالعات اكوهيدرولوژي

محاسبه‌ي مقادير توزيع اجزاي بارندگي در هنگام برخورد با تاج‌پوشش درختان به سه قسمت تاج‌بارش، ساقاب و باران‌ربايي از مباحث نوين در مطالعات اكوهيدرولوژي و منابع آب به‌شمار مي‌آيد. هدف از اين پژوهش، محاسبه تاج‌بارش، ساقاب و باران‌ربايي درختان انار شش ساله (فاصله كاشت 3×2.5 متر) رقم ملس ترش ساوه، در شهرستان ساوه با اقليم ‌خشك از دي ماه 1393 لغايت دي ماه 1394 بود. براي اندازه‌گيري مقدار باران، از 10 باران‌سنج و براي اندازه‌گيري تاج‌بارش 50 باران‌سنج (در يك قطعه‌نمونه 500 متر مربعي) استفاده شد و متوسط ساقاب 9 درخت به‌عنوان متوسط ساقاب درختان در نظر گرفته شد. در اين مطالعه 46 رخداد بارندگي با مقدار تجمعي 159.1 ميلي‌متر اندازه‌گيري شد كه بيشترين، كمترين و متوسط بارندگي به ترتيب 11.8، 0.5 و 3.5 ميلي‌متر ثبت شد. در كل دوره‌ي پژوهش، سهم هر يك از مقادير تاج‌بارش، ساقاب و باران‌ربايي از بارش به‌ترتيب 65.4، 4.7 و 29.9 درصد بدست آمد. در دورهي برگ‌دار (1 اردييهشت تا 30 آبان) اين اعداد به ترتيب 62.1، 2.9 و 35.0 درصد و در دوره‌ي بي‌برگي به ترتيب 67.5، 5.8 و 26.7 درصد حاصل شدند. در كليه‌ي سنجه‌هاي زماني مورد بررسي، بهترين رابطه‌ي برازش داده شده بين مقدار باران و درصد نسبي تاجبارش: لگاريتمي مثبت، درصد نسبي ساقاب: چندجمله‌اي مثبت و درصد نسبي باران‌ربايي: تواني منفي مشاهده شد. از آن‌جايي كه در اقاليم خشك و نيمه‌خشك، اصلي‌ترين و اقتصادي‌ترين راه تامين آب مورد نياز گياهان، باران است، بنابراين لازم است بيش‌ترين بهرهوري ممكن را از آب باران داشته باشيم.