رويكرد شبيه‌سازي-بهينه‌سازي مبتني بر فرامدل در طراحي بهينه سيستم انتقال آب بين حوضه‌اي

در تحقيق حاضر به منظور تعيين ابعاد بهينه مولفه‌هاي طراحي طرح انتقال آب بهشت‌آباد-زاينده‎رود، از رويكرد شبيه‌سازي بهينه‌سازي استفاده گرديد. شكل توسعه يافته الگوريتم هوش جمعي ذرات چند هدفه به‌صورت چند ازدحامي با رويكرد همكارانه، به منظور بهينه‌سازي و مدل برنامه‌ريزي ارزيابي منابع آب، WEAP، جهت شبيه‌سازي سيستم منابع و مصارف حوضه‎هاي آبريز، مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به حجم محاسباتي بالاي رويكردهاي شبيه‎سازي-بهينه‎سازي در قالب الگوريتم‎هاي فراكاوشي و نياز به فراخواني‎هاي متعدد مدل شبيه‎سازي، هزينه محاسباتي بالايي به سيستم تحميل خواهد شد. به منظور مواجهه با اين چالش، مدلي جايگزين مدل شبيه‎سازي منابع و مصارف حوضه آبريز (WEAP) مبتني بر روش‌هاي داده‌كاوي و ابزار شبكه عصبي توسعه يافت. كاهش كمبودهاي تامين نياز مصارف شرب و زيست‌محيطي حوضه‌هاي مبدا و مقصد و نيز كاهش هزينه‌هاي اقتصادي اجراي اين طرح، از اهداف تعريف شده در مساله پيش روي اين تحقيق مي‎باشند. نتايج نشان داد الگوريتم بهينه‌سازي پيشنهادي قادر به ارائه جواب‌هاي منطقي و متنوع در مساله مورد بررسي است كه به لحاظ تصميمات مديريتي داراي مطلوبيت مناسبي است. همچنين تكنيك فرامدل مورد استفاده، در تقريب توابع هدف مساله، صرف زمان كمتر و دقت قابل قبول در ارائه پاسخ‌هاي سيستم، عملكرد مناسبي را از خود نشان داد.